Datça'nın Berrak Sularında.
            Yörenin yerli halkına bakılırsa Datça da kulaç atıp güneşlenmekten çok daha önemli ve keyifli bir iş daha var, o da deniz dibine dalmak, zemini, sürü halinde dolaşan korkmasını öğrenmemiş, adeta dans eden balıkları seyretmek. Su öylesine net ve berrak ki denize atılan madeni para bile dibe inene dek en az 25 metre görülebiliyor. Güneşin suyu delercesine girip üzerinde ışık oyunları yaptığı zemin kayaları, dip akıntıların etkisiyle sağa sola, nazlı nazlı yatan renk ahenk deniz bitkileri, her yanı saran cam göbeği mavi tonlarındaki suyun hava kabarcıkları sesine karışan uğultusu, denizin deniz tadı, ziyaretçilere sadece dertlerini değil kendilerini bile unutturuyor. Su yüzeyine sihirli dünyadan çıkıp taze havayla ciğerler doldurulunca bölgenin farkı daha fazla anlaşılıyor.
 

Ne Var Ne Yok ?
            Ege Akdeniz kıyılarının ortak özelliği olan kıyı bandı yol ve geri plana yerleşmiş restoran, bar ve oteller. Klasik sistemde tüm belediyeler aynı statüyü uyguluyorlar, sonuçta tüm tatil gezi sahilleri birbirine benziyor, bunlara yeni parlamaya, moda olmaya başlayanlarda eklenince tatil yörelerinin birbirinden farkı kalmıyor. Kuşadası, Bodrum, Marmaris, Göcek, Fethiye, Alanya gibi bir çok örnekte görülebileceği gibi. Deniz, kumsal, sahil yolu, binalar sıralamasından usandıysanız Domuz Çukuru bunlardan farklı konumda. Kara yolu olmadığı için trafik, araç, korna sesi, motor gürültüsü, patinaj, fren sesi yok. Datça'da kontak kapatıp gelenler mecburi bir dinlenme içine giriyorlar. Bulunduğunuz yerde kişi sayısı belli, tanınmamak istiyorsanız veya yoğun iş temposunda kısa süreli bir kaçamak yapıyorsanız, baskına uğrama, tanınma, rahatsız edilme ihtimali yok. Olur olmaz zamanlarda çalan cep telefonları yok, çalar saat, kapı zili yok. Kalabalık yok. Denize gitmek için sizi sahile taşıyacak araç beklemek yok. Görüntü kirlilikleri hiç yok, hava atan yok. Diskotek şamatası yok, aslında ciyak ciyak ağlayan çocuklarda yok. Biraz izole yani Domuz Çukurunda ilk gün, ilk saatlerde yabancılık çekilse de, ayrılırken ve takip eden günlerde çok farklı bir tatil yapıldığı bilincine varılıyor, hafızalarda hayat boyunca en unutulamayan tatil şekli olarak iz bırakıyor, tekrar gitme planları yapılıyor, tekrar kent yaşantısına dönünce, çok belirgin biçimde mukayese imkanı görülüyor. Yoklar bunlarla sınırlı değil, sabah erken kalkıp kumsalda sezlonk kapma, üzerine havlu bırakma yarışı yok, yüzme havuzu yok, alıştığımız sentetik tatlar, hormonlu sebzeler yiyecekler de yok . Dinlenme, eğlenme, yemek saati yok. Telaş, panik, stres yok, bir şeyleri kaçırır mıyım endişesi yok, kısacası programa uyma, zemberek gibi kurulma yok. O yok bu yok. Peki ya ne var?
Orman içi iki kişilik bungalovlarda tertemiz çarşaflarda güzellik uykuları, yıldızların aydınlattığı seyirlik bir gökyüzü var.( Etrafta ışık olmadığı için gökyüzü, yıldızlar her yerden daha ışıklı ve aydınlık görülüyor, hatta yıldızların aydınlattığı ortamı bile seçebiliyorsunuz.) Herkese yetecek kadar sezlonk, bir o kadar da hamak var. Turkuvaz renkli deniz, herkesin istediği kadar yalnız kalabileceği uzunlukta kumsal, yeterince gölge ve güneş var. Meraklı vejeteryanları bile mutlu edecek yöresel tatlardan, hormonsuz bahçe ürünlerinden oluşan özel bir mutfak var. Çalıştığı kentte dinlenemeyenler için yeteri kadar boş zaman var. İsteyene Yogo, meditasyon , masaj var. Organik tarım, doğal hayat, meteor yağmuru altında tekne sefası, odun ateşinde pişirilmiş köpüklü kahve keyfi, hamakta gündüz düşleri, tembellik var. Beyaz veya kırmızı şarap, soğuk bira eşliğinde yakamoz seyri, sükunet, botanik kokusu , başucu kütüphanesi, meraklısına kültür filmleri arşivi, bol bol mavi yolculuk, çevre köylerde balık ziyafetleri, antik kentlere komşu ziyaretleri, resim, fotoğraf, sinema serüvenleri için bir ölçüde ihtiyacı karşılayacak kadar atölyeler var. Yine de siz okumak için istediğiniz kitapları, film kasetlerini, dinlemek için sevdiğiniz CD lerinizi beraberinizde getirebilirsiniz.

Kaynak : Sihirli Tur